Nga Sara Koçi
Nga analiza e librit “Aventurat e Shegertit të vogël”, një nga mësimet më të vyera që unë
si Sara kam marrë, është pikërisht kjo veti.
Shegerti i vogël,
Hlapit, punonte si ndihmës-këpucar. I pakënaqur nga sjellja e të zotit, mori
vendimin e menjëhershëm për t’u larguar nga strofulla e tij. Edhe pse ustai i
tij, një burrë i madh dhe këpucar me emër, me një sjellje jo të mirë, do të ketë
pikërisht nevojën e Hlapitit në një moment të vështirë.
Gjatë udhëtimit të tij,
Hlapiti njihet me njerëz të profesioneve të ndryshme. Secili prej tyre, i mëson
Hlapitit se puna me nder të nxjerr faqebardhë dhe se përfitimi i patëdrejtë si
në rastin e dy personazheve të këqij, nuk do të sjellë asgjë të mirë. Gjatë udhëtimit
të tij, Hlapiti kupton se vetëm falë krahëve të tij në jo pak raste ai gjeti
strehim dhe fitoi respektin e njerëzve rreth tij. Por nuk ishte vetëm puna që
Hlapitin e nxori faqebardhë. Hlapiti u miqësua me të gjithë, shkaku i sjelljes
së tij fisnike e të mirë. Ai tregoi se ishte një djalosh i drejtë, i dhimbsur
dhe dinte të falte.
Hlapiti tregoi se
gjithmonë e dashuronte punën që bënte, po aq sa mundësinë për të ndihmuar
njerëzit rreth tij. Kjo baraspeshë që Hlapiti kishte në jetën e tij na bëri ta
donim edhe më shumë si personazh dhe si djalosh të fortë e guximtar. Në çdo
rrethanë të vështirë ai kërkoi gjithmonë të drejtën, edhe pse shpeshherë u
shmang nga udhëtimi i tij. Në këtë rast, realisht që Hlapitin “udha e gjatë e nxori
faqebardhë”.
Kjo
histori na tregon vlerat e vërteta të një shoqërie, na tregon se nderi dhe
morali janë dy parime kryesore në jetën e gjithsecilit. Përvetësimi i padrejtë
i gjërave që nuk ka përkasin sjell vetëm telashe dhe njollosje të nderit të
gjithsecilit.
Sara Koçi
Klasa 5-të
Shkolla “Metronomi”
Tiranë

No comments:
Post a Comment