Djaloshi që nuk e njohu frikën

 Nga Orion Gedaj

Ky rrëfim na çon drejt djaloshit kroat, të varfër, punëtor e të zgjuar që nuk e njohu frikën.  Për mendimin tim ajo çka realisht bëri Hlapiti kërkon guxim, vendosmëri dhe shumë karakter të fortë.

 Konkretisht tregimi flet për një shegert të vogël, të quajtur Hlapit, i cili punonte si ndihmës-këpucar në një punishte. I zoti i punishtes ku ai punonte ishte i padrejte me punën e tij dhe kjo gjë e mërziste shumë Hlapitin. Të zotëve  të punishtes, usta Vetullngrysurit, i kishte ndodhur një fatkeqësi shume e madhe dhe që nga ajo ditë ai ishte bërë zemërgur. Hlapiti e donte shume gruan e mjeshtër Vetullngrysurit, por nuk e duronte dot të zotin e tij. Ishte një natë kur të gjithë po flinin,  Hlapiti u ngrit dhe doli në kuzhinë pa asnjë zhurmë, duke u arratisur kështu nga shtëpia. E kështu nisi rrugëtimi i Hlapitit, ku dita ditës, ai mësonte nga një gjë të re, me plot të papritura.

 Për të bërë udhëtimin e tij sa shpirtëror aq edhe fizik, Hlapitit iu desh të kalonte 1001 peripeci, në kushte të vështira, si dhe ndoshta të flinte i vetëm, poshtë urës, në qytetin  e madh apo të takohej me njerëz të ligj. Por ai kishte një zemër të madhe dhe dinte të ishte një shok i mirë. Në ditët në vazhdim, zuri miq shumë të mirë si Gita dhe Marko. Edhe Gita si Hlapiti nuk donte më të kthehej në cirk, pasi pronari i cirkut ishte i keq. Pra, rastësia e njohur Hlapitin tonë me karaktere të ngjashme si ai duke i bërë ballë kështu vështirësive.

            Po përse Hlapiti u ndesh me kaq shumë gjëra? Arsyeja e vetme është se Hlapiti nuk u dorëzua kurrë. Arma e tij më e mirë për të bërë shok të mirë ishte ndihma që ai i ofronte gjithsecilit pa kërkuar asgjë në këmbim. Dhe gjithë bota çuditërisht “u rrotullua” përpara këmbëve të tij. Kjo rrëfenjë na bën të mendojmë sa e sa herë na ka stepur frika të bëjmë gjërat që duam, apo të marrim vendimet e duhura. Një zemër e hapur si ajo e Hlapitit dhe e guximshme na tregoi se gjithkush në fund merr gjithçka ka merituar.

E pra, ky rrugëtim përfundoi më mirë seç nisi, për vetë karakterin e dashur të Hlapitit tonë luftarak. Ky djalosh nuk e njohu asnjëherë frikën në zemër, por “shkriu” me dashuri zemrat e njerëzve pranë tij. Pavarësisht vështirësive që do të kemi duhet të tregojmë gjithmonë urtësi, mirësi dhe guxim.        

 

Orion Gedaj

Shkolla “METRONOMI”

Tiranë